Dolce Vita... of hoe zoet het leven kan zijn. - Martin van Zon

Dolce Vita... of hoe zoet het leven kan zijn. door Martin van Zon

woensdag 11 mei 2016

'Dolce Vita', de kranten stonden er de laatste dagen vol mee. Zelfs de bekende programmamaker Ivo Niehe bezocht voor zijn Tros TV show de familie Veenstra in Friesland. Heel Nederland was in de ban van deze gigantische verkoping. Bijna twee miljoen euro voor een dikke tweehonderd duiven en ruim 250.000 euro voor één duif. Veel mensen, die normaal niet geïnteresseerd zijn in duiven, vroegen mij: ”Heb jij ook een Dolce Vita?" Ik antwoordde dan steevast: "Ja hoor, en misschien wel een betere ook!”

Bij voorbaat kansloos

De meeste mensen dachten waarschijnlijk dat ik een grapje maakte, maar dat deed ik niet. Ik meende wat ik zei. Ik denk dat ik misschien wel twee duiven op mijn hok heb die even goed zijn als superduif 'Dolce Vita'. En om de criticasters onder ons de wind alvast uit de zeilen te halen: ik schrijf deze column niet om mijn eigen duiven te promoten en ook niet omdat ik jaloers ben op het geweldige succes van de familie Veenstra, want ik gun iedereen het beste. Maar ik schrijf de waarheid en ik denk dit ook. Ik schrijf deze column speciaal voor de 'gewone duivenliefhebber' en de mensen die op het punt staan misschien weer met duiven te beginnen. Als er zulke bedragen voor duiven betaald worden, kan het wel eens zijn dat herintreders of starters gaan denken dat je alleen met dure duiven nog succesvol duivensport kan bedrijven. Als een modaal duivenliefhebber/hobbyist op het succesvolle Belgische internet verkoop organisatie Pipa ziet wat er voor duiven wordt betaald, dan zouden zij wel eens die gigantische bedragen kunnen koppelen aan duivenkwaliteit. Maar deze hele commerciële poppenkast heeft niets met de echte duivensport te maken. Dit is een onderdeel van de duivensport waar we niet meer omheen kunnen.
Er is in de wereld vraag naar goede duiven en een aantal Nederlandse en Belgische professionele duivenliefhebbers maken daar dankbaar gebruik van. Als we zien waarom 'Dolce Vita' en haar familie zo in trek zijn, komen we toch vooral uit op het winnen van meerdere nationale competities waaronder 'Wie heeft ze beter'. Dit soort competities en teletekstnoteringen, daar gaat het de professionele liefhebber om. De duiven van de familie Veenstra hebben heel wat van deze titels gewonnen. We moeten ons wel realiseren dat succesvol meedoen aan deze competitie maar voor een klein gedeelte van de Nederlandse duivenliefhebbers is weggelegd. De grootste groep duivenliefhebbers is bij voorbaat kansloos voor deze competitie, omdat ze gewoonweg op een verkeerde plek wonen.

Vlieglijn

We zijn er ondertussen allemaal wel van overtuigd dat er een vlieglijn bestaat. Woon je te ver van deze lijn af en je hebt vier keer de wind tegen dan heb je ook de massa tegen en ben je voor de meeste competities al kansloos. Als je op korte vluchten buiten die vluchtlijn woont heb je geen schijn van kans om in vitesse, jonge duiven, asduif jong, nalijn en allroundcompetities hoog te scoren. En dit zijn nu juist de competities waar deze mannen voor gaan.
Maar de grootste oneerlijke factor in de competitie 'Wie heeft ze beter' zit wel in het feit dat een duivenliefhebber, hoe hard hij ook vliegt, niet zelf bepaalt wat hij bereikt in deze competitie. Ik zal een voorbeeld geven: twee duivenliefhebbers vliegen in dezelfde afdeling tegen elkaar. Ze doen beide mee aan dezelfde vlucht. Er staat een noordoostenwind, dus een 100% eerlijke vlucht. Beide liefhebbers wonen praktisch op dezelfde afstand en niet ver van elkaar. Ze spelen alleen in een andere kring en dus niet tegen elkaar in de competitie 'Wie heeft ze beter'. Liefhebber A speelt tegen veel fondliefhebbers in zijn kring en liefhebber B vliegt echter tegen de top van Nederland in zijn kring. Liefhebber B contsateert op deze mooie vlucht vijftig duiven op afdelingsniveau voordat liefhebber A zijn eerste duif constateert. Echter, liefhebber A begint in zijn (veel zwakkere) kring met 1-2-3 enzovoorts en scoort volle bak in de competitie 'Wie heeft ze beter'. Hij verslaat daarmee liefhebber B die in werkelijkheid vijftig keer beter heeft gepresteerd. Zo betrekkelijk is de waarde van deze competitie 'Wie heeft ze beter'.
Dit soort competities zijn internationaal erg hoog aangeschreven. De liefhebber zelf bepaalt in deze competitie echter niet het resultaat, maar de kracht van zijn concurrenten in zijn kring bepalen dat. Daarom durf ik te zeggen dat ik twee 'Dolce Vita’s' bezit.
Je kunt wel roepen als je een 'Wie heeft ze beter' competitie hebt gewonnen, zoals bijvoorbeeld 'Beste Vitesse duif' van Nederland dat je dan de ook de beste vitesse duif van Nederland bezit, maar dat hoeft helemaal niet waar te zijn. Buitenlanders zijn echter verzot op de duiven die deze competities winnen. Des te meer titels, des te meer zij voor deze duiven betalen. Dat hebben we zopas nog gezien op de Veenstra-verkoping. We moeten ons niet gek laten maken door dit soort verkopingen. Natuurlijk.. het is prachtig voor de familie Veenstra en voor het Pipa team, maar we moeten niet gaan geloven dat duiven die zoveel geld opbrengen ook zoveel beter zijn.

Heel wat duivenkapitaal en papieren tijgers verslagen

Een mooi voorbeeld zag ik afgelopen jaar bij mijn vrienden Cees den Hoed en Pascal van Wijngaarden. Ze spelen in combinatie en hebben alleen overnachtfondduiven op hun hok en presteren daar behoorlijk goed mee. In hun club werd, zoals in vele clubs in Nederland, afgelopen voorjaar een Belgencompetitie gehouden. Er werden in Lier op de duivenmarkt een stelletje Belgische duiven gekocht en door het lot verdeeld onder de leden. Zo kwamen er vier jonge Belgen bij Cees en Pascal terecht. Er was geen hok vrij dus werd er een oude duivenren aan een schutting gehangen van 1 meter breed, 40 cm hoog en 40 cm diep. Onderkant, zijkanten en voorkant open en er pasten precies vier zitplaatsjes in. Ze werden in het voorjaar verduisterd door een deken over het hele hokje te slaan. Het bleken ook nog eens vier jonge doffers te zijn. De duiven zaten dus dag en nacht  buiten, ze hadden alleen een dakje boven hun hoofd. Met deze vier duiven begonnen Cees en Pascal aan de jonge-duivenvluchten. We hadden dit jaar in Afdeling 5 heel wat dramatisch slechte vluchten met de jonge duiven. Dus makkelijk hebben deze vier 'Liermarkt-duiven' het niet gehad. Toch stonden Cees en Pascal, met deze vier Lier duiven, tot aan de laatste vlucht boven aan voor het Keizerkampioenschap jonge duiven in de kring Zuid-Holland Oost. De laatste vlucht werden ze verslagen door Jan Eskes ,een jonge duivenspecialist die voor deze laatste krachtmeting zijn dertig beste jonge duiven had uitgezocht en ingekorfd. Cees en Pascal werden met deze vier Belgen uiteindelijk 1e aangewezen jonge duiven kampioen van de kring Zuid-Holland Oost en 2e Keizerkampioen van dezelfde kring. Om maar even aan te geven dat het zo ook kan. Dit is duivensport op zijn mooist!
Ik ben er van overtuigd dat Cees en Pascal en hun vier Belgen van 25 euro per stuk heel wat duivenkapitaal en papieren tijgers hebben verslagen. Echte duivensport heeft niets te maken met geld, maar met het geluk wat een mens vindt bij en met zijn duiven.En dat kan het leven zoet maken!!!
 
© Martin van Zon
Publiceren van artikelen op een andere website dan duivenverkoop.nl is niet toegestaan, delen op bijvoorbeeld Facebook of Twitter met een doorlink naar duivenverkoop.nl is wel toegestaan.

<< Terug

One Loft Racing World League Coolbird, alles voor je duiven Wonderpigeon Rohnfried Uw advertentie hier?

Laatste biedingen

Geen biedingen gevonden

Een losplaats aanpassen vanwege de windrichting moet niet mogen.

Stand na 215 stemmen:

Eens. (151) 70%
Oneens. (60) 28%
Weet niet/geen mening. (4) 2%

Archief