In gesprek met dr. Fernand MariŽn deel 3 - over Trichomonaden - Toni van Ravenstein

In gesprek met dr. Fernand MariŽn deel 3 - over Trichomonaden door Toni van Ravenstein

zondag 12 maart 2017

Als ik het me goed herinner, ben ik ergens midden jaren ’70 begonnen op ’t Geel te letten en daartegen te behandelen. Tot die tijd heb ik 25 jaar lang niets gegeven. Waarom kon dat toen en waarom kan dat nu niet meer?

Het is vandaag de dag  nog steeds mogelijk om met succes de duivensport te beoefenen zonder telkens te proberen iedere trichomonade uit te roeien. Natuurlijk weet ik dat vooral tijdens het vliegseizoen enorme hoeveelheden geelkuren gebruikt worden. In mijn ogen grote onzin! Ik begrijp de angst voor deze vrij onschuldige eencellige organismen niet.
 
Als ze zo onschuldig zijn, waarom zoek je er dan naar?  Geen consult zonder keeluitstrijkje. Uitgerekend aan onschuldige trichomonaden wordt veel aandacht besteed. Dat is toch tegenstrijdig!

Nee, dat is niet tegenstrijdig. Trichomonaden op zich zijn onschuldig, maar in combinatie met andere ziekten kunnen ze problemen veroorzaken en zich explosief vermeerderen. Daarom is regelmatige controle belangrijk.

Ik heb van collega’s van u gehoord dat 't Geel ’de moeder is van alle ziekten’. Is dat ook uw mening?

Nee, ik zie dat niet zo. Het is eerder omgekeerd. Andere ziekten openen de deur voor trichomonaden. Primair is er meestal een luchtweginfectie, bijvoorbeeld veroorzaakt door mycoplasmen, het adeno- of herpesvirus. Pas dan komen de trichomonaden in het spel. Mycoplasmen en ook andere ziekteverwekkers vallen de slijmhuid aan die daardoor ontstoken raakt. Het ontstoken weefsel sterft af. Dit afgestoten weefsel is een goede voeding voor trichomonaden. Ze vinden betere leefomstandigheden en vermeerderen zich in een razend tempo.

Bij luchtwegproblemen vermeerderen de trichomonaden zich automatisch. Het keeluitstrijkje is ook belangrijk om de gesteldheid van de luchtwegen te controleren. In zoverre zijn trichomonaden voor mij een indicatie, die informatie verschaft over de gezondheidstoestand van de luchtwegen. De trichomonaden op zichzelf zijn het probleem niet.

Duiven zonder trichomonaden zijn er niet. Ze leven in de duif zoals vele andere ziekteverwekkers en schaden ze niet, zolang ze niet de overhand nemen. Een behandeling tegen 't Geel kan nog zo grondig zijn, een duif trichomonadevrij maken lukt niet. Men kan het aantal trichomonaden terugbrengen, meer niet. Neem je duiven in één afdeling en laat geen enkele andere duif in het hok. Geef ze een behandeling met het meest effectieve medicijn op de markt. Na verloop van tijd ga je toch weer trichomonaden vinden. En hoe vaker je behandelt tegen 't Geel, hoe meer problemen je ermee krijgt.

Er is echter verschil in gevoeligheid. De ene duif is vatbaarder voor trichomonaden dan de andere. Ik vermoed dat het genetisch bepaald is. In de ene familie komen trichomonaden vaker voor dan de andere. Wat me is opgevallen is het feit dat het niet zelden de beste duiven zijn die de meeste trichomonaden hebben. Ook is de ene trichomonade niet de andere trichomonade. Er zijn virulente stammen en minder virulente stammen.  Onder de microscoop kan ik ze aan de hand van hun vorm en beweeglijkheid herkennen.

Interessant om te vermelden is wellicht ook nog, wat ik sinds vele jaren bij mijn kweekduiven heb opgemerkt. Voorafgaand moet ik melden dat ik ze nooit tegen trichomonaden heb behandeld. Ik laat ze zes ronde’s per jaar groot bregen. Na drie ronde’s worden ze voor zes weken gescheiden en daarna brengen ze nog drie ronde’s groot.
Toen ik de kweekduiven in december koppelde, waren ze enkele maanden gescheiden. De besmetting door trichomonaden was op het moment van koppelen op een laag  niveau. Ronde na ronde neemt de besmetting toe. Na de derde ronde is het aantal trichomonaden dusver toegenomen, dat het tijd wordt de duiven een rustpauze te gunnen. In deze tijd zakt het aantal trichomonaden, zonder mijn toedoen, weer af tot een laag niveau. Bij de volgende drie ronde’s herhaalt het verhaal zich. Als ik de duiven niet zo scheiden dan zou ik genoodzaakt zijn de duiven te behandelen. Ik richt een pauze in, om niet naar de medicijnpot te hoeven grijpen.


Dr. Fernand Mariën in zijn praktijk

Heb je een verklaring deze cyclus? Ik stel ieder jaar opnieuw vast dat mijn kweekduiven in juni en juli, wanneer ze de vierde of vijfde ronde grootbrengen, eerder problemen hebben met trichomonaden dan in januari of februari op de eerste ronde. Ik zocht de oorzaak in de hogere temperaturen in de zomer en ik dacht dat de trichomonaden zich daardoor in de drinkbak sneller vermeerderen en daarmee het infectiegevaar toeneemt.
 
Ja, daarmee heeft het ook wat te maken. Ze vermeerderen zich echter niet in het drinkwater, maar ze kunnen echter wel langer overleven in warm water. De kans dat een trichomonaden infectie uitbreekt moet elders worden gezocht. Bij het azen van de jongen komen door schillen, granen of steentjes kleine beschadigingen in de slijmhuid op, waardoor trichomonaden makkelijker kunnen doordringen. Hier verbeteren hun levensomstandigheden zich dusdanig dat ze zich sterk kunnen vermeerderen. In de daarop volgende broedfase herstelt de slijmhuid zich en vermeindert het aantal trichomonaden, maar niet op het niveau zoals het voor de eerste koppeling was. Daarvoor is de tijd te kort. Daarom stijgt de besmetting van ronde tot ronde. Wie van zijn kweekkoppels vier, vijf of zes ronde’s zonder onderbreking will kweken, moet na de vierde ronde zeker bij de dierenarts een controle laten uitvoeren.
 
Werkt een besmetting met trichomas negatief op de vorm?

 
Wanneer het om een normale besmetting gaat absoluut niet. Wanneer de besmetting groter wordt, dan kan de vorm daaronder lijden. Maar ik will nogmaals benadrukken dat men geen duiven nodig heeft die vrij zijn van trichomonaden om goed te spelen. Vrij zijn van trichomonaden is in ieder geval een utopie, maar zolang trichomonaden niet de overhand nemen beinvloeden ze de vorm niet.
 
Zo nu en dan zeggen liehebbers dat de vlucht na een trichomonadenbehandeling slechter verloopt. Hoe kan dat?

 
Er zijn topliefhebbers die elke week wat tegen 't Geel geven, wat natuurlijk onzin is. Maar geloof je dan dat deze liefhebbers een trichomonadenmiddel zouden geven als de volgende vlucht daardoor in het water zou vallen? Natuurlijk heb je na het toedienen van medicamenten weleens een slechte vlucht, maar niemand weet of je die ook gehad zou hebben als je niet gekuurd had.
 
Maar één ding weet ik zeker, ligt een sterke trichomonadebesmetting in verband met een bacteriële infectie aan de luchtwegen en men geeft dan het juiste antibioticum tesamen met een trichomonademiddel, juist gedoseerd en voldoende lang, dan verbereren de vluchtresultaten aanzienlijk. Met andere woorden; bij zieke duiven helpen medicamenten, bij gezonden duiven helpen ze niet.
 
Er is bijna niemand die niets tegen 't Geel onderneemt tijdens het vliegseizoen. Eén of maximaal twee dagen een medicament in het drinkwater of een pil opsteken. Dat is tegenwoordig gebruikelijk en je hebt er ook geen dierenarts voor nodig. Wat vind je van zulke praktijken?
 
Natuurlijk weet ik dat de grote meerderheid van de liefhebbers met zeer korte tussenpozen kort tegen trichomonaden kuurt zonder te weten of het echt nodig is.
Het ergste daarvan is dat de medicijnen verkeerd gedoseerd worden wanneer de behandelingsduur één of anderhalve dag is. Ook het eenmalig opsteken van een pil is niet toereikend. Met moet minstens drie opeenvolgende dagen een pil opsteken. Ook een adequate behandeling met een medicijn op basis van Metronidazal of Dimetridazol in het water of over het voer duurt minstens vier, maar nog beter vijf of zes dagen.
 
Maar dat wordt niet gedaan, althans niet tijdens het vliegseizoen. In plaats daarvan veelvuldige en te korte behandelingen. Het gevolg van deze verkeerde handelswijze is dat de resistentie in een razend tempo toeneemt.
 
Je hoeft niet bang te zijn voor trichomonaden. Zolang de duiven zich goed gedragen, goed trainen, goed eten en vooral goed en snel herstellen na een inspanning kun je er zeker van zijn dat er geen problemen zijn met trichomonaden. Veel beter in plaats van deze frequente korte behandelingen tegen 't Geel is het verstrekken van electrolyten en een mineralenpoeder op de dag van thuiskomst. Daardoor wordt het herstelproces versneld en het immuunsysteem ondersteund. Zo doe je meer voor de gezondeheid van je duiven. Met het verkeerd en onnodig toedienen van medicijnen bereik je het tegendeel. En wanneer de duiven dan daadwerkelijk niet in goeden doen zijn, dan ligt het zeker niet alleen aan trichomonaden.
 
Wordt vervolgd.

© Toni van Ravenstein

Geschreven voor Brieftaubensport International en exclusief voor Duivenverkoop.nl in het Nederlands vertaald door Falco Ebben.

<< Terug

Wonderpigeon Coolbird, alles voor je duiven Rohnfried One Loft Racing World League Uw advertentie hier?

Laatste biedingen

Geen biedingen gevonden

Een losplaats aanpassen vanwege de windrichting moet niet mogen.

Stand na 93 stemmen:

Eens. (67) 72%
Oneens. (24) 26%
Weet niet/geen mening. (2) 2%

Archief