Natuurlijke aanpak of toch medische begeleiding - deel 2 - Martin van Zon

Natuurlijke aanpak of toch medische begeleiding - deel 2 door Martin van Zon

vrijdag 28 april 2017

Ik besloot om pas het volgend seizoen te starten met dit dubbel natuursysteem. De winter zou ik gebruiken om een natuurlijk fundament bij de duiven te creëren. Tegen mijn duivenvrienden vertelde ik ondertussen dat ik duivensport voortaan puur natuur ging beoefenen. Ik had echt het gevoel dat dit de juiste weg was. Een bekende speler uit de buurt vertelde een paar jaar geleden op zijn DVD heel enthousiast waarom hij geen preventieve medicatie meer gaf. Toen ik hem dit hoorde uitleggen, zag ik mezelf staan oreren, maar dan ongeveer dertig jaar geleden.

Oerveen

De duiven kregen tijdens de rui regelmatig gekiemde granen, veel knoflook in het drinkwater afgewisseld met een soort gezondheidsmodder (oerveen) tegenwoordig nog steeds te verkrijgen als moorcontraat bij de firma Backs. Molkosan (melkwei van dr. Vogel) en een soort eiwitpoeder. Ook startte ik die winter  met het geven van in kleine stukjes gesneden wortelen en uien. De duiven kwamen werkelijk geweldig door de rui.  Ze glommen als 'snottebellen in de maneschijn'. Menig duivenliefhebber die mijn duiven in die winter zag, sprak vol verbazing zijn verwondering uit. Wat zagen de duiven er geweldig uit! In dat voorjaar heb ik mijn duiven gekoppeld en de jonge duiven groeiden geweldig op. Ik startte met het opleren van de duiven toen hun jongen veertien dagen oud waren.  Alles liep volgens plan.

De eerste vlucht vlogen de duiven super en het  bleef goed gaan…. Tot de laatste vlucht voor de midfond. Wij vlogen toen Peronne en er stond een harde NO wind. En hoewel ik normaal met NO wind en duivenweer altijd extra goed presteer, was het nu ronduit slecht.
De duiven kwamen vermoeider thuis dan normaal. De week ervoor had ik al gezien dat enkele duiven af en toe met hun oogjes knepen en aan hun kop krabde en geeuwde. Ik voelde me ongerust worden. En daar sta je dan met je nieuwe puur natuursysteem. Geen medicatie geven! Ik kwam in tweestrijd. Ik voelde dat het niet goed was met de duiven. Moest ik het nu al opgeven? De eerste keer nadat het wat minder ging?  Nee, dat zou wel erg makkelijk zijn. Een kwestie van selectie, een natuurlijke selectie, schoot er door mijn hoofd heen. De zwakke duiven zouden afvallen en de sterkste zouden overblijven. Ik besloot om nog een extra ritje naar de reformwinkel te maken.

De volgende vlucht was Creil. De duiven moesten donderdagavond ingekorfd worden. Omdat ik de conditie van de duiven niet echt denderend vond, gaf ik niet al mijn duiven mee. Wat was die uitslag slecht van deze pittige midfondvlucht!  Wat kwamen de duiven belabberd thuis. Weer sloeg de twijfel toe.
Ik had toen een prima stammetje duiven. Ik had mijn hok opgebouwd met een dochter van de '33' van Nil Hinten (de beste duif die ooit in Zuid-Holland heeft gevlogen) en twee topduiven van Gijs Dolleweerd. Dit gekruist met enkele echte supervliegers die ik gekocht had op een publieke verkoop na het overlijden van de toen bekende duivenmelker/kastelein Jos Faay. Ik speelde met deze duiven geweldig. Op alle afstanden stonden ze hun mannetje. Het waren gewoon oersterke duiven. Gekweekt uit de toppers van de twee beste hokken van Nederland van dat moment: Nil Hinten en Gijs Dolleweerd. Moest ik deze duiven, die bewezen top bloed hadden en bij mij super goed presteerde, nu gaan selecteren op overleven? Ik kwam tot de conclusie dat dit onrealistisch was. Ik zou ze uiteindelijk, als de afstand verder werd, vermoedelijk allemaal gaan verspelen. Ik besloot in te grijpen en de duiven te bevrijden van alle bacteriën en protozoën die hun het leven al enkele weken zuur maakte. Ik besloot ze weer medicatie te geven!  Vijf dagen lang gaf ik ze een geelkuur over het voer, tegelijkertijd gaf ik ze een ornithose preparaat door het drinken. En na enkele dagen spetterde ze het hok al weer uit en klapperde ze weer als van ouds door de lucht.

Werelduitslag

De volgende zaterdag werd ik beloond met een wereld uitslag. Toch wilde ik nog niet helemaal overstag en mijn natuur systeem avontuur als mislukt zien. Ik bedacht me dat de oude duiven, omdat ze medische begeleiding gewend waren, misschien minder weerstand hadden. De jonge duiven hadden echter nooit medicijnen gehad. Deze jongen waren allemaal uit supergezonde oude duiven geboren zonder enige medicatie. Daar zou ik mij nu verder op focussen. Ik suste met deze gedachte ook een beetje mijn geweten. Zo gaf ik het natuursysteem niet direct op, maar verplaatste het naar de jonge duiven.
Ik had een dertigtal jonge duiven gekweekt. Een prachtig stel jonge die goed trainde en er super uitzagen. De jonge werden een keer of vijf weggebracht (wat in die tijd normaal was) en ze kwamen goed naar huis. De eerste prijsvlucht was ook goed, de tweede vlucht minder en de derde nog iets minder. Ik zag niet echt grote problemen, alleen de neusjes en oogranden waren niet meer krijtwit. De vierde vlucht was het warm weer en heiig met weinig wind uit het oosten, mijn lievelingsweer. Waar ik bang voor was gebeurde: de jonge duiven kwamen die zaterdags verschrikkelijk slecht naar huis. ’s Avonds waren er nog een stuk of tien weg. Bij deze tien zaten ook nog precies mijn grote favorieten, waarvan ik overtuigd was dat het goede duiven waren. Ik voelde mij ellendig, maar hield mezelf staande met de gedachte dat dit een kwestie was van selectie. Als die twintig thuis konden komen, waarom die tien dan niet?
Zo probeerde ik het puur natuur systeem goed te praten en mijn gezonde verstand op een dwaalspoor te zetten.

Krijtwitte neusjes

Ik had mijn duiven in die periode voorzien van naamringen en op dinsdag kreeg ik een telefoontje uit Lage –Zwaluwe, dertig kilometer bij mij vandaan. Een liefhebber vertelde me dat hij een jonge duif had gepakt die al enkele dagen rond zijn hok liep te scharrelen. Het bleek de '19' te zijn, een bonte doffer met een witte kop. Deze 'Witkop' was vanaf zijn geboorte mijn grote favoriet geweest. Ik reed naar Lage-Zwaluwe met een dubbel gevoel, blij dat ik mijn 'Witkop' terug had, maar ik realiseerde me ook dat hij eigenlijk de 'natuurlijke selectie' niet had overleefd. Ik werd hartelijk ontvangen door de 'Brabander' en ik liep met hem mee naar zijn duivenkooi om mijn favoriet te gaan halen. Terwijl ik de duif van hem aanpakte keek ik ondertussen door de openstaande ramen naar de jonge duiven van de man. Ongelooflijk hoe gezond zijn jonge er uit zagen. Krijtwitte neusjes en oogranden. De man vertelde mij dat hij geweldig hard vloog met zijn jonge duiven. Ik vroeg de man wat hij  deed om die jongen duiven zo gezond te houden. Hij vertelde me dat hij ze een ornithosekuur had gegeven, net voor het seizoen en dat hij wekelijks na de vlucht een dag datzelfde spul door het drinkwater deed. Ook gaf hij eens in de drie weken een spartrix pil tegen het geel. Toen we op de weg terug door de keuken liepen, opende hij een keukenkastje en haalde daar een potje uit en zei laconiek: dit is het spul dat ik ze elke week geef. Het bleek de bekende S+A mix van dr. Stam te zijn. Even later reed ik naar huis toe met een vervelend ontevreden gevoel.
'Waar ben ik nou eigenlijk mee bezig?', vroeg ik mijzelf af. Was ik eigenlijk nog wel bezig met duivensport? Of was ik bezig met het proberen een soort superduif te kweken die alle besmettingen het hoofd kon bieden. Inmiddels was ik er van overtuigd dat als ik mijn jonge duiven een geel en ornithose kuur zou geven, ik snel weer aan de top zou vliegen.

Volgende week vertel ik hoe dit avontuur afloopt.   
 
 © Martin van Zon, 2011

Publiceren van artikelen op een andere website dan duivenverkoop.nl is niet toegestaan, delen op bijvoorbeeld Facebook of Twitter met een doorlink naar duivenverkoop.nl is wel toegestaan.

<< Terug

Rohnfried Coolbird, alles voor je duiven One Loft Racing World League Uw advertentie hier?

Laatste biedingen

Geen biedingen gevonden

Een losplaats aanpassen vanwege de windrichting moet niet mogen.

Stand na 379 stemmen:

Eens. (280) 74%
Oneens. (94) 25%
Weet niet/geen mening. (5) 1%

Archief