Natuurlijke aanpak of toch medische begeleiding - deel 3 - Martin van Zon

Natuurlijke aanpak of toch medische begeleiding - deel 3 door Martin van Zon

maandag 29 mei 2017

Tijdens de rit naar huis toe kwam ik tot de conclusie dat alleen puur natuur geen haalbare kaart was. Ik had er echt alles aan gedaan om de duiven zonder medicatie gezond te houden. De aanblik van de supergezonde jonge duiven van de man uit Lage Zwaluwe was definitief het einde van mijn puur natuur ambities. Thuis gekomen zette ik de “Witkop” in het hok en maakte ik het voer voor de jonge duiven aan met een preparaat tegen het geel en ik kieperde ook gelijk een ornithose kuur in het water. Ik voelde mezelf direct veel gelukkiger, alsof er een geweldige last van mijn schouders was gevallen. Ik realiseerde me eens en temeer onder hoeveel spanning ik  had gestaan en hoe druk ik was geweest met granen, kiemen, brandnetels plukken enzovoorts. Ik kon me weer gewoon bezig houden met het proberen om prestaties neer te zetten. Ik wist en voelde gewoon dat het van nu af aan weer helemaal goed zou gaan.

Superduif

Als mijn jonge duiven getraind hadden en ik ze naar binnen riep dan bleef de “Witkop” gewoonlijk  nog een half uur in zijn eentje door trainen. Dit gedrag was de laatste weken, voor de fatale vlucht, verdwenen en nu na enige dagen kuren begon hij dit zelfde gedrag weer te vertonen. Daarom besloot ik om de “Witkop” in het ritme te houden en de volgende vrijdag gewoon in te korven. Ik voelde dat hij voldoende was opgeknapt en als hij gewoon naar huis zou komen kon hij de volgende week misschien vroeg vliegen.
Die  zaterdag was het een mooie zomerse vlucht en mijn jonge duiven kwamen heel goed naar huis, ook de “Witkop” zat tussen mijn eerste duiven. De zaterdag daarop hadden we vrienden uit Groningen te logeren. Deze vrienden hadden twee kleine kinderen. Het jongetje wilde samen met zijn vader bij mij achter op de plaats op de duiven wachten. Ik vertelde het kleine mannetje dat hij stil moest zijn op het moment dat er een duif aan kwam vliegen. Opeens zie ik een schim boven mij een korte draai maken en pats daar zat de “Witkop” op de klep. Ik had de duiven nog lang niet verwacht en siste tegen mijn vriend; “De “Witkop” en hij is vroeg ook”. Ik stond ondertussen langzaam op om me naar het duivenhok te begeven. Het zoontje van mijn vriend stond ook op en draaide zich om richting mijn huis en riep door de openstaande tuindeuren zo hard hij kon, met zijn handen omhoog en al springend op zijn kleine gele klompjes:  “Mama, Mama, oom Martin heeft een duif”. En hoewel de “Witkop” zijn kop al in de spoetnik had gestoken schrok hij daar toch zo van dat hij van de spoetnik afspetterde en 10 minuten lang rondjes ging vliegen. En daardoor met maar enkele seconden de eerste prijs verspeelde. Dit was een voorproefje van de klasse van mijn ”Witkop”. De duif die ik enkele weken terug opgehaald had, omdat zijn GPS systeem (vermoedelijk verstoord door lichte ornithose ) niet goed werkte. Ik was in die tijd lid van ”PV De Luchtpost” in Schoonhoven en de toenmalige voorzitter was Kees Suur. Kees had een mooie prijs bemachtigd bij een klokkenfabriek in Schoonhoven. Deze prijs was een schitterende wandklok.   
En Kees had samen met het bestuur beslist om deze prijs te vervliegen op drie jonge duivenvluchten tussen 350 en 450 km. De jonge duif die over deze drie vluchten de meeste punten zou halen was de winnaar van die prachtige wandklok. Deze drie vluchten waren alle drie echt loodzwaar. De temperatuur was dik boven de 30 graden. Na de laatste vlucht hoefde er niet gerekend te worden wie de klok had gewonnen. Er was namelijk één duif die op alle drie vluchten de eerste prijs had gewonnen. En elke vlucht met vele minuten voorsprong. Ja… dat was de “Witkop”. Wat een superduif, ik nooit zal hem nooit vergeten. Niet alleen omdat hij zo goed presteerde, maar ook omdat hij mij geleerd heeft hoe gevaarlijk en onzinnige het is om als duiven liefhebber preventieve medicatie te zien als iets negatiefs. Ik vind het dan ook hoogst onverantwoordelijk om te propaganderen dat we geen preventieve medicatie meer aan de duiven moeten geven. Ik stoor mij mateloos aan reportages waar het puur natuur beleid als een soort verheven duivensport wordt opgevoerd.

Bestaat niet

Er bestaan geen duiven die immuun zijn voor ornithose, paratyfus en noem het hele arsenaal aan duivenziektes maar op. Toch zijn er liefhebbers die bij hoog en laag beweren dat ze nooit iets geven. Ik heb hier mijn twijfels over. De meeste van deze duivenliefhebbers zijn niet helemaal eerlijk en vertellen alleen dat wat hun het beste uitkomt.
Misschien zijn er liefhebbers die echt niets geven, maar dit kan echt alleen maar in een club waar duiven heel weinig last hebben van infectiedruk. En hier wordt het hele grote verschil gemaakt en liefhebbers bevoordeeld en benadeeld!
Weet u dat er liefhebbers zijn die gewoon wekelijks al hun duiven bij elkaar in de verzendmand hebben zitten! Hier praten we dus over praktisch helemaal geen infectiedruk!
Weet u dat er clubs zijn waar de duiven van de kampioenen en de krabbers gescheiden worden ingekorfd en praktisch niet met elkaar in contact komen?In mijn club worden alle duiven over minimaal drie manden verdeeld. Dus als ik met 28 duiven naar de club kom gaan die niet in een mand, maar worden ze over drie manden verdeeld.
Tel uit het infectiedruk voordeel of je lid bent in een club waar voor de voet wordt ingekorfd of waar nog “gekker” al je duiven veilig en zonder infectiedruk in eigen manden zitten. Zet dit tegenover over het systeem van onze club, waar je wekelijks met bijna de halve duivenpopulatie van de club in contact komt. Ik geloof absoluut niet dat het mogelijk is wekelijks hard te vliegen zonder preventieve medicatie als je lid bent in een club zoals de onze. Ik durf zelfs te stellen dat dit onmogelijk is.
De NPO zou gelijke inkorfregels moeten maken voor de hele Nederlandse duivensport. Dit zou de duivensport een stuk eerlijker maken!
Ik geloof dat de natuur alles te bieden heeft om ons een gezond leven te laten leven. Ik geloof in de kracht van gekiemde granen .Ik geloof in de kracht van knoflook, ik geloof  in de heilzame werking van de fles van Jan Smit. Maar door ervaring wijzer geworden, geloof ik ook in de kracht van infecties die duiven op kunnen lopen door besmettingen vanuit de mand .En dat zelfs de beste sportduif van de wereld ziek kan worden.
De legendarische Huib Oostenrijk had een hok vol zware fondvliegers zitten. Deze waren puur geselecteerd op overleven en gezondheid. Ze waren werkelijk zo sterk als graniet en ze vlogen van de zwaarste fondvluchten onder extreme omstandigheden van voren. Huib vertelde me, toen we na afloop van een verkoping ergens in een cafeetje over duiven zaten te filosoferen, dat hij een paar jaar daarvoor in één jaar tijd al zijn “supers” verspeeld had, voordat hij er achter kwam dat hij een paratyfus besmetting op zijn hok had.
Ik selecteer nu al jaren op duiven die lang vitaal blijven en geen problemen ondervinden van het beetje medicijnen dat ze tijdens hun actieve sportcarrière krijgen toegediend. Ik voel me daar goed bij en wat belangrijker is mijn duiven ook. Die les heeft mijn “Witkop” me wel geleerd. Ik blijf altijd open staan voor natuurlijke producten die in staat zijn het gebruik van traditionele medicijnen te beperken of misschien zelfs te vervangen. Mocht er zoiets op de markt komen dan zal ik daar (in belang van de gehele duivensport) als eerste melding van maken. Ik wens alle duivenliefhebbers een gezegend 2012  en een geweldig mooi duivenjaar toe.
 
 © Martin van Zon, 2011

Publiceren van artikelen op een andere website dan duivenverkoop.nl is niet toegestaan, delen op bijvoorbeeld Facebook of Twitter met een doorlink naar duivenverkoop.nl is wel toegestaan.
 
 
 
 

<< Terug

One Loft Racing World League Rohnfried Coolbird, alles voor je duiven Uw advertentie hier?

Laatste biedingen

Geen biedingen gevonden

Een losplaats aanpassen vanwege de windrichting moet niet mogen.

Stand na 376 stemmen:

Eens. (277) 74%
Oneens. (94) 25%
Weet niet/geen mening. (5) 1%

Archief